Van ICT-specialist naar directeur: wat lever je onderweg in?
Een engineer klopt op je deur. Een escalatie bij een klant, de Microsoft 365-migratie loopt vast op een rechtenprobleem, of een firewall die na een update rare dingen doet. Tien jaar geleden wist je het antwoord vaak al voordat de engineer zijn vraag had afgemaakt. Je logde zelf in, loste het op en ging door.
Nu vraag je wat hij al heeft geprobeerd. Je checkt of hij er zelf uitkomt of dat een collega moet aanschuiven. Je noteert het voor het eerstvolgende engineer-overleg. Daarna ga je terug naar je eigen scherm, waar een planningsdocument voor de consultants openstaat en een leverancier vraagt om een reactie op een prijsverhoging. Er is niets mis met deze scène. Zo hoort het te gaan als een eenmanszaak uitgroeit tot een bedrijf met een team. Je kunt niet elke escalatie zelf blijven oppakken. Maar er zit iets in dat moment dat je zelden hardop toegeeft: je mist het.
De ruil die niemand benoemt
Je bent begonnen omdat je goed was in de techniek en het zelf oploste. Een storing, een migratie, een SLA die je haalde. Meerdere keren per dag dat korte moment van resultaat zien. Toen je bedrijf groeide, ruilde je dat in voor iets anders. Meer omzet, meer medewerkers en een bedrijf dat steeds professioneler werd. Maar het inhoudelijk bezig zijn met techniek, het zelf bouwen en meteen zien wat het oplevert, is grotendeels verdwenen. Je dagen bestaan nu uit personeelsplanning, cashflow, een lastig gesprek met een medewerker, een leverancier die duurder wordt, securitybeleid dat moet aansluiten op nieuwe wetgeving, normenkaders en klantvereisten.
Dit wordt zelden een ruil genoemd. Het wordt groei genoemd. En groei klinkt als winst, niet als iets waar je ook iets voor inlevert.
Waarom je dit niet hardop zegt
Je hebt een goedlopend bedrijf met medewerkers opgebouwd. Mensen zouden willen ruilen met jou. Dus houd je het voor je, ook als je 's avonds laat merkt dat de vraag blijft hangen: is dit de bedoeling, of ben ik hier ingerold?
De meeste ICT-ondernemers die ik spreek hebben dit nooit hardop tegen zichzelf uitgesproken. Ze noemen het drukte, of een fase, of de aard van het vak. Het is vaker iets anders. Niet dat de rol je overkwam, maar dat je op een gegeven moment gestopt bent met bewust kiezen. Je bleef aannemen, uitbreiden, opschalen, zonder onderweg te checken of dat nog de richting was die je zelf wilde.
Van specialist naar leider
De meeste ondernemers bereiden zich goed voor op de volgende migratie, een security-audit of een overname van een klant. Veel minder aandacht is er voor een andere vraag: ben ik eigenlijk nog bezig met het werk waar ik energie van krijg?
Dat is geen signaal dat je bedrijf de verkeerde kant op gaat. Het is vaker een teken dat je rol sneller is veranderd dan jijzelf. Je bent niet meer de beste engineer van het bedrijf. Je bent degene die richting geeft, keuzes maakt, mensen ontwikkelt en zorgt dat het bedrijf ook zonder jouw technische kennis blijft draaien. Dat vraagt andere vaardigheden, en soms afscheid van een deel van je oude identiteit.
Geen pleidooi om terug te gaan
Dit is geen oproep om weer zelf firewalls te configureren of migraties te draaien. De meeste ICTondernemers die ik spreek willen niet terug naar de eenmanszaak. Ze willen weten of ze nog bewust leidinggeven, of vooral bezig zijn de gevolgen van hun eigen groei te managen. Misschien is de vraag niet of je nog gelukkig wordt van de techniek. De echte vraag is of je bewust directeur bent geworden, of dat je onderweg vergeten bent opnieuw voor jezelf te kiezen.
TST ict distribution
Henk Nachtegaal
Executive Coach
Bij TST begeleiden we ICT-ondernemers en directeuren die zijn doorgegroeid van technisch specialist naar leider. Niet om terug te gaan naar vroeger, maar om bewuster richting te geven aan hun rol, hun mensen en hun onderneming.
